„Te niezbyt precyzyjne sformułowania przypominają równie jednostronną i ogólną teorię O. Warburga, który też określał nowotwór jak nawrót do prymitywnych warunków życia organizmów jednokomórkowych. I w tym przypadku decydujące było nieodwracalne zaburzenie oddychania komórkowego, które jednak nie
mogło zabijać komórki. Nowotwór powstawać miał dopiero wówczas, gdy wzmożone procesy glikolizy (rozkład glukozy bez udziału tlenu) w dostateczny sposób zastąpiły dopływ energii, napływającej uprzednio w drodze glikolizy tlenowej. Autor koncepcji dopuszcza przy tym możliwość selekcji w drugiej fazie.
Warto podkreślić, że obie wspomniane teorie odegrały swoją pozytywną rolę, odpowiadały aktualnemu stanowi wiedzy ich twórców, otwierały nowe kierunki badań (dzięki którym zostały zresztą zarzucone), zmieniały panujące poprzednio poglądy wynikające z teorii drażnienia Virchowa. W sposób naturalny przetrwały z nich elementy filozoficzne, które — jeśli zmienić tylko pojedyncze słowa na aktualne pojęcia naszej współczesnej wiedzy — brzmią bardzo aktualnie, jak np. poniższe stwierdzenie O. Warburga „Komórki nowotworowe powstają z normalnych komórek somatycznych w dwó,ch fazach. Pierwsza faza to nieodwracalne uszkodzenie oddychania. Tak jak istnieje tmele odległych przyczyn dżumy — gorąca, insekty, szczury — lecz tylko jedna właściwa przyczyna, zarazek dżumy, tak również istnieją niezliczone odległe przyczyny raka — smoła, promieniowanie, arsen, ciśnienie, nretan, piasek — lecz tylko jedna właściwa przyczyna, do której teszystkie inne prowadzą, a mianowicie nieodwracalne uszkodzenie oddychania1.“(6)